Mitarashi dango ~ ดังโหงะ ~ แต่ไม่ได้ ดังใจ
เช้านี้พยายามจะทำขนมพี่ยุ่นของโปรดบุกที่เรียกว่า “ดังโหงะ” ใช้สูตรที่หาๆจากเน็ท ออกมาหน้าตาอย่างที่เห็นข้างล่างนี่ รสชาติใกล้เคียงแต่ไม่เหมือนกับเวลาไปซื้อร้านเสียทีเดียว สงสัยจะเพราะว่าใช้แป้งข้าวจ้าวอย่างเดียว แทนที่จะเป็นผสมข้าวจ้าวกับแป้งข้าวเหนียว 
คราวหน้าลองใหม่ๆๆๆๆ
แป้งที่บุกซื้อมา ห่อนึง 250g พอดี แต่ตอนผสม ใช้น้ำเยอะกว่าในสูตรเล็กน้อย ยังไงก็ลองค่อยๆเพิ่มเอาดูนะคะ น้ำอย่าต้มร้อนมาก เดี๋ยวพอลงมือนวดมือพอง (เตือนจากประสบการณ์… งือ) ตอนผสมแรกๆ ใช้ไม้พายก่อน ผสมเสร็จแล้ว พักไว้สักแป๊บค่อยปั้น ตอนปั้น บุกเอาอ่างน้ำกับผ้าเช็ดมือมาวางข้างๆ พอมือเริ่มเหนอะๆก็ล้างที แล้วก็เช็ดมือให้พอหมาดๆ ช่วยให้ปั้นได้ง่ายและแป้งไม่ติดมือมากดีค่ะ เนื่องจากบุกกะจะต้มเอาเลย ไม่นึ่ง ก็เลยหลังจากนวดแป้งเสร็จข้ามไปขั้นที่ 9 ในรูปเลยค่ะ พอปั้นเป็นลูกเล็กๆเสร็จ ก็ตั้งน้ำจนเดือด แล้วก็ใส่ลูกดังโหงะลงไปต้ม พอมันลอยขึ้นมาก็เป็นอันว่าสุก ช้อนตักใส่อ่างน้ำเย็นลอยน้ำแข็งได้
สูตรซอสหวานในลิ้งค์นี้ทำทีกินได้เป็นเดือนเลยค่ะ ยังไงลดมาสักครึ่งก็ดีนะคะ 
ส่วนผสมของซอสเรียงตามลำดับจากบนไปล่างคือ น้ำเปล่า, สาหร่ายคอมบุ (kombu สำหรับทำน้ำซุป), น้ำตาลทรายขาว, แบะแซ (maltose เจ้าเก่าจากสูตรทำหมูแดงเมื่อเร็วๆนี้ จำได้ไหมเอ่ย), ซีอิ๊วญี่ปุ่น, แป้งท้าวยายม่อม (หาไม่ได้ก็แป้งข้าวโพด แป้งมันแทนก็ได้ค่ะ), น้ำ (สำหรับละลายแป้ง)
) อร่อยอีกเหมือนกันค่ะจานนี้ ไม่เผ็ดชัดเจนอย่างเกี๊ยวชามแรก (เอ.. หรือเพราะจานแรกเผ็ดกว่า จานนี้เลยไม่รู้สึกเผ็ด) เป็นเผ็ดแบบค่อยๆซาบซึม กินๆไปสักพักถึงพึ่งรู้ตัวว่าเผ็ด 
รสชาติเป็นลูกครึ่งระหว่างสตูว์กับแกงเผ็ดเป็ดย่างโดยเป็ดที่มาด้วยกันนี่ไม่ได้ย่าง เป็นเป็ดแนวเป็ดพะโล้แทน ส่วนผักอื่นๆในจานคือเห็ดและต้นหอม บุกว่าจะเอา leftover มาอุ่นแล้วใส่น้ำตาลปี๊บนิด น่าจะออกมาคล้ายแกงเผ็ดเป็ด(ย่าง)ที่อยากกินอยู่ไม่หยอก 
ร้านนี้เป็นร้านแรกที่บุกเจอว่ามีเครื่อง seal ปากแก้วด้วยแผ่นพลาสติกลวดลายน่ารักเหมือนทางแถบเอเชีย ไฮเทคจริงๆ คนซื้อก็เลยได้ตื่นตาตื่นใจกับเทคโนโลยีไปด้วย 
